jesteś tu:
informacje o roślinach > charakterystyka i uprawa > inne pnącza
Inne pnącza
Poza powojnikami istnieje duża grupa krzewów pnących wartych spopularyzowania.
Pnącza zajmują mało miejsca w ogrodzie, a dają duży efekt dzięki masie wytwarzanej zieleni
rdestówka (Fallopia),
kokornak (Aristolochia),
dławisz (Celastrus),
milin (Campsis),
winorośl (Vitis),
winobluszcz (Parthenocissus),
winnik (Ampelopsis),
aktinidia (Actinidia),
pięknym kwiatom: glicynia (Wisteria),
milin (Campsis),
wiciokrzew (Lonicera),
owocom ozdobnym: dławisz (Celastrus),
psianka (Solanum),
winnik (Ampelopsis)
lub jadalnym: aktinidia (Actinidia),
cytryniec (Schisandra),
akebia (Akebia).
Większość pnączy wspina się wijąc dookoła podpór, niektóre mogą się piąć po
płaskich ścianach, bez dodatkowych podpór, przytrzymując się ścian korzeniami
przybyszowymi
np.
bluszcz (Hedera),
hortensja pnąca (Hydrangea anomala subsp. petiolaris),
milin (Campsis),
przywarka japońska (Schizophragma hydrangeoides)
i trzmielina Fortune'a (Euonymus fortunei)
lub specjalnymi przylgami np. winobluszcze (Parthenocissus).
Pnącza można wykorzystać do okrycia ścian budynków, co poza walorami
dekoracyjnymi ociepla budynki zimą a cieniuje i ochładza latem oraz sprzyja osuszeniu ścian,
osłaniając je przed deszczem i pobierając nadmiar wody z okolic fundamentów. Najlepiej do tego celu nadają się winobluszcze, ale można tak prowadzić również bluszcz czy milin, a zapewniając podpory także wszystkie pozostałe pnącza.
Pnącza mogą szybko przykryć nieefektowne budynki, różnego rodzaju szopy,
magazyny i śmietniki, chowając je przed oczami naszych gości.
Jeśli chcemy mieć efekt w ciągu jednego roku, najlepiej do tego celu nadają się:
rdestówka Auberta (Fallopia aubertii),
chmiel (Humulus),
powojniki (Clematis) z Grupy Tangutica np.'Bill MacKenzie'
czy ‘Lambton Park’
lub powojnik 'Paul Farges' z Grupy Vitalba.
Jeśli możemy poczekać 2-3 lata, dobry efekt możemy uzyskać stosując któreś z
pozostałych pnączy.
Pnącza mogą pokrywać różnego rodzaju ogrodzenia (np. siatki) i poza walorami
dekoracyjnymi, zasłaniają nas przed oczyma ciekawskich oraz chronią przed wiatrem i kurzem.
Nadają się do tego świetnie np.
bluszcz pospolity (Hedera helix),
wiciokrzew zaostrzony (Lonicera acuminata),
powojniki (Clematis) z Grupy Atragene (zwłaszcza ‘Pamela Jackman’),
Grupy Tangutica (zwłaszcza ‘Lambton Park’),
Grupy Viticella (zwłaszcza ‘Etoile Violette’
i ‘Polish Spirit’)
oraz Grupy Vitalba (zwłaszcza ‘Paul Farges’),
winnik tojadowaty (Ampelopsis aconitifolia),
winobluszcz pięciolistkowy (Parthenocissus quinquefolia)
i winobluszcz trójklapowy (Parthenocissus tricuspidata).
Większość pnączy nie ma specjalnych wymagań glebowych, ale ponieważ wytwarzają
dużą masę zieleni, nie lubią gleb bardzo suchych i bardzo ubogich.
Gatunki ciepłolubne np.
aktinidie (Actinidia),
glicynie (Wisteria) i
miliny (Campsis)
preferują stanowiska ciepłe, osłonięte i słoneczne. Na stanowiskach chłodniejszych, wilgotnych i półcienistych lepiej się czują np.
bluszcz (Hedera),
hortensja pnąca (Hydrangea anomala subsp. petiolaris),
kokornak (Aristolochia),
przywarka (Schizophragma),
trzmielina Fortune’a (Euonymus fortunei),
akebia (Akebia),
chmiel (Humulus)
i część wiciokrzewów (Lonicera).
Sadząc pnącza kopiemy dół o wymiarach 50x50x50 cm, który wypełniamy żyzną glebą, a rośliny (zależnie od gatunku) sadzimy 0-10 cm głębiej niż rosły dotychczas, w odległości co najmniej 30 - 50 cm od murów i 50 – 100 cm od drzew. Prawidłowo dobrane i posadzone pnącza mogą rosnąć wiele lat, dekorując ogród przez cały rok i stanowiąc świetne schronienie dla ptaków.
|
