informacje o roślinach > więcej informacji > artykuły o pnączach ogrodowychartykuły o pnączach ogrodowych
akebia pięciolistkowa (Akebia quinata)
Akebia pięciolistkowa pochodzi z dalekiego wschodu. Jest pnącym krzewem, owijającym się pędami, z owalnymi 5 listkowymi, ciemnozielonymi, palczasto złożonymi liśćmi (podobnymi do liści szeflery). Liście są pół zimozielone i opadają dopiero po silnych mrozach. Akebia dorasta do 5-6 m wysokości, wytwarzając rocznie 1-3 m przyrosty.
aktinidia czyli kiwi (Actinidia)
W październiku dojrzewają owoce większości odmian Aktinidi - mało znanego a bardzo wartościowego pnącza z naszej strefy klimatycznej. Aktinidie są pnączami z owijającymi się pędami, mogącymi uatrakcyjnić każdy ogród i zapewnić smaczne owoce. Są stosunkowo mało wymagające, łatwe w uprawie i odporne na choroby i szkodniki, dobrze znoszą warunki miejskie.
bluszcz pospolity (Hedera helix)
W zimowe, grudniowe dni wyróżniał się ciemną zielenią. Jesienią ginął
wśród barwnych liści drzew i krzewów, choć wtedy właśnie kwitł.
chmiel zwyczajny 'Aureus' (Humulus lupulus 'Aureus')
Chmiel zwyczajny ‘Aureus’ jest silnie rosnącą byliną o szorstkich, wijących się pędach. Najlepiej rośnie i wybarwia się na stanowiskach słonecznych. Świetnie nadaje się do dużych i średnich ogrodów.
cytryniec chiński (Schisandra chinensis)
Cytryniec (Schisandra chinensis) pochodzi Chin, Korei i Syberii, a jego główną atrakcję stanowią jaskrawoczerwone, jagodowate owoce zebrane w krótkie grona, dojrzewające we wrześniu. Eliptyczne lub owalne, ostro zakończone liście gęsto pokrywają brązowe pędy, które owijając się wokół podpór lub płożąc po ziemi dorastają do 3-10 m długości.
dławisz (Celastrus)
Dławisz jest najcenniejszym pnączem o ozdobnych owocach, jest odporny, ma małe wymagania i silnie rośnie. Należy do rodziny Celastrace – dławiszowate. Do tego rodzaju należy około 30 gatunków wystepujących głównie w rejonach podzwrotnikowych, ale kilka z nich może znieść polskie warunki klimatyczne.
hortensja pnąca (Hydrangea petiolaris)
Hortensja pnąca wspina się przy pomocy korzeni czepnych, jej pędy lekko owijają się dokoła podpory. Bardzo mocno przywiera do chropowatych powierzchni.
kokornak (Aristolochia)
Wszystkim miłośnikom ogrodów mogę rekomendować kokornak wielkolistny Aristolochia macrophylla (synonimy: Aristolochia durior, Aristolochia sipho), do sadzenia w miejscach półcienistych lub cienistych.
miesięcznik (Menispermum)
Miesięcznik (Menispermum) jest pnączem o cienkich pędach owijających się gęsto wokół podpór. Dorasta do 3-5m. Główną jego ozdobą są liście.
milin amerykański (Campsis radicans)
Gdy szukamy silnie rosnącego, kwitnącego latem pnącza, do posadzenia w słonecznym miejscu, warto zainteresować się milinem amerykańskim. Osiaga 6-10 m wysokości. Wspina się przy pomocy powietrznych korzeni. Główną ozdobę stanowią trąbkowate kwiaty: pomarańczowe, czerwone lub żółte (zależnie od odmiany).
pnącza na ekrany dźwiękochłonne
Rośliny pnące na ekranach spełniają funkcję dekoracyjną, izolacyjną oraz wspomagają ich dźwiękochłonne działanie. Warunki, w jakich mają rosnąć są bardzo trudne. Duży ruch kołowy powoduje znaczne zapylenie i zanieczyszczenie powietrza a gleba pod ekranami jest, na skutek przeprowadzonych prac budowlanych, zwykle mocno przekształcona.
pochrzyn chiński (Dioscorea batatus)
Pochrzyn pochodzi z gór Japonii i Chin. Rozprzestrzenił się po całym świecie jako roślina uprawna - jest szybko rosnącą, pnącą byliną, której pędy corocznie zamierają do ziemi. Gratka dla szukających mało znanej, egzotycznej rośliny, łączącej walory kulinarne (jadalne bulwy) z dekoracyjnymi (ładne liście).
powojnik 'Bill McKenzie' z Grupy Tangutica
Clematis Grupa Tangutica ‘Bill MacKenzie’ jest rośliną efektowną nawet późną jesienią i zimą, dlatego warto ją powszechnie stosować. Jest pnączem czepiającym się podpór ogonkami liściowymi i szybko pokrywającym, wysokie ogrodzenia, altanki lub mało efektowne budynki - tworząc zwarte osłony.
powojnik 'Emilia Plater' z Grupy Viticella
Clematis ‘Emilia Plater’ wyhodował Brat Stefan Franczak, Jezuita z Warszawy. Ma ona kwiaty jasnoniebieskofioletowe o średnicy około 10 cm, lekko przewisające, złożone z czterech szerokich działek. Brzegi działek są lekko pofalowane, a na ich powierzchni widać wyraźnie fakturę i liczne ciemniejsze żyłki.
powojnik ‘Praecox’ z Grupy Heracleifolia
Clematis ‘Praecox’ jest najlepszym powojnikiem okrywowym. Jego pozostawione bez podpór pędy płożąc się po ziemi w ciągu kilku tygodni przykrywają ją szczelnym kobiercem liści, głusząc chwasty, zabezpieczając glebę przed wysychaniem i przegrzaniem. W lipcu i sierpniu roślinę pokrywają grona drobnych beżowofioletowych kwiatów.
powojnik alpejski i niektóre odmiany z Grupy Atragene
Nie wszyscy wiedzą, że jest to gatunek górski, rosnący
naturalnie w Alpach i Tatrach, gdzie wspina się po krzewach i skałach, w półcienistych
miejscach od regla dolnego do piętra kosodrzewiny.
powojnik całolistny i pochądzące od niego odmiany z Grupy Integrifolia
Powojniki całolistne (Clematis integrifollia) są jeszcze mało znane, ale bardzo wartościowe i atrakcyjne ze względu na swoją dekoracyjność, długie i obfite kwitnienie, zdrowotność, mrozoodporność i małe wymagania.
powojnik kwiecisty (Clematis florida) i jego odmiany
Clematis florida i jego odmiany mają
bardzo oryginalne, kunsztownie zbudowane, przyciągające uwagę kwiaty. Mimo to
są rzadko spotykane w ogrodach, gdyż ich uprawa nie jest łatwa. Nadają się
bardziej dla koneserów i osób, które dbają o ogród niż dla początkujących
amatorów, szukających szybkiego efektu.
powojniki z Grupy Texensis
Clematis texensis – powojnik teksaski, rośnie naturalnie w stanie Teksas w USA. Ma
oryginalny kształt wydłużonego dzbanka lub jaja, z rozchylonymi na szczycie i
fantazyjnie wywiniętymi 4 działkami. Rośliny te są pnącą półbyliną - tylko podstawa ich
pędów jest zdrewniała. Podpór czepiają się ogonkami liściowymi. Dorastają do 3
m.
powojniki z Grupy Viticella
Po latach fascynacji powojnikami o największych kwiatach ostatnio furorę na świecie robią odmiany z Grupy Viticella, wywodzące się od Clematis viticella (powojnika włoskiego), gatunku rosnącego naturalnie w Południowej Europie. Znoszą one bardzo dobrze zarówno gorący klimat, jak i chłody północy Europy.
przywarka japońska (Schizophragma hydrangeoides)
Przywarka
japońska (Schizophragma hydrangeoides) to wspaniałe ozdobne pnącze
wspinające się przy pomocy korzeni czepnych (powietrznych, przybyszowych) do
wysokości ponad 6 m. Kwitnie od końca czerwca do
drugiej połowy lipca.
wiciokrzew (Lonicera)
Rodzaj Lonicera
należy do rodziny Caprifoliaceae. Znanych jest około 180 gatunków
rosnących na półkuli północnej. Większość z nich jest krzewami o wzniesionych
pędach, zaliczanymi do podrodzaju Lonicera – suchodrzew, ale są również silnie rosnące pnącza o pędach
spiralnie owijających się wokół podpór, które zalicza się do podrodzaju Caprifolium
– wiciokrzew.
winnik (Ampelopsis)
Winniki są interesującymi pnączami o atrakcyjnych liściach i owocach.
Zaliczano je kiedyś do rodzaju Vitis (winorośl) a
obecnie włączono do osobnego rodzaju Ampelopsis. Znanych jest 20
gatunków pochodzących z Dalekiego Wschodu i Ameryk, z tego tylko kilka jest
uprawiana w polskich ogrodach.
en