jesteś tu:
informacje o roślinach > charakterystyka i uprawa > inne pnącza > Humulus lupulus
Inne pnącza: Humulus lupulus - Lonicera
Humulus lupulus - chmiel zwyczajny
Jest najczęściej uprawianym gatunkiem
chmielu. Jest silnie rosnącą byliną o wijących pędach. Nadziemne pędy chmielu obumierają
każdej jesieni, a wiosną wyrastają nowe z podziemnych części rośliny. Dzięki bujnemu
wzrostowi chmiel w ciągu paru tygodni może pokryć: ogrodzenia, drzewa, altanki lub inne
niskie budowle itp. Dorasta do 6 m. wysokości i może rozrosnąć się na szerokość 2-3 m. Jest roślina dwupienną. Jesienią rośliny żeńskie pokrywają się zielonymi szyszkami, a liście mogą się lekko przebarwić na kolor zielonopomarańczowy.
Chmiel dobrze znosi przeciągi i jest dobrą rośliną osłonową. Ponieważ jest dosyć
ekspansywny, nie powinien być sadzony w małych ogrodach oraz w pobliżu cennych roślin.
Nadaje się świetnie do nasadzeń naturalistycznych. Chmiel nie ma specjalnych wymagań
glebowych pod warunkiem, że gleba jest średnio wilgotna lub wilgotna. Na stanowiskach
suchych i słonecznych łatwo może być atakowany przez przędziorki i mszyce. Często moczone liście może porażać mączniak rzekomy, powodujący powstawanie brunatnych, zasychających plam.
- 'Aureus'
- odmiana żeńska, liście żółte przez cały sezon wegetacji, najlepiej rośnie i wybarwia się
na stanowiskach słonecznych. Bardzo cenna odmiana, świetna do zestawień barwnych.
Hydrangea anomala subsp. petiolaris - hortensja pnąca Dorasta do 10-20 m (0,5 - 1 m rocznie). Wspina
się po porowatych podporach przy pomocy korzeni przybyszowych. Interesująco wyglądają
okrągłe liście umieszczone na długich ogonkach, zielone w lecie a żółto przebarwiające się
jesienią. Dużą ozdobę stanowią białe baldachowate kwiatostany. Najlepiej rośnie w
miejscach osłoniętych, w cieniu lub półcieniu, nie lubi gleb suchych. Może być stosowana
jako pnącze lub roślina okrywowa. Całkowicie mrozoodporna. Bardzo popularna w wielu
krajach zwłaszcza o ostrzejszym klimacie (Niemcy, Norwegia, Szwecja, Finlandia). Często
stosowana alternatywnie do bluszczu, który może przemarzać.
Lonicera - wiciokrzew Popularne pnącze o ozdobnych kwiatach, rurkowatych, u niektórych
odmian pachnących (Lonicera caprifolium,
Lonicera heckrottii 'Goldflame',
Lonicera japonica,
Lonicera periclymenum). Wiciokrzewy
rozpoczynają kwitnienie w 2-4 roku po posadzeniu i w zależności od
gatunku i odmiany kwitną V-X. Pędy owijają się wokół podpór. Dorasta
do 3-6 m (0,5-2 m rocznie). Stanowisko od słonecznego do
półcienistego. Nie mają specjalnych wymagań glebowych ale lepiej
rosną i obficiej kwitną na glebach żyznych. Wiciokrzewy nadają się
do sadzenia przy altanach, bramkach, ogrodzeniach, kratkach i innych
podporach. Odmiany pachnące dobrze sadzić w pobliżu drzwi, okien i
ławek. Często w maju są atakowane przez mszyce, zwłaszcza gdy rosną
na stanowiskach suchych lub słonecznych. Większość wiciokrzewów tnie
się słabo, tylko w miarę potrzeby. Po posadzeniu powinno przyciąć
się wszystkie pędy do 1/3 wysokości, aby wytworzyły silne
rozgałęzienia u podstawy. Wybieramy z nich 2-4 najsilniejsze pędy,
które będą stanowić podstawę krzewu, a pozostałe usuwamy. W
następnych latach wiciokrzewy kwitnace na pędach zeszłorocznych
(np. wiciokrzew przewiercień czy wiciokrzew Tellmanna) tniemy
bardzo słabo, usuwając tylko pędy słabe, zamarłe lub zagrażające
sąsiadom. Co 5-6 lat dobrze jest przeprowadzić silne cięcie
odmładzające. Wiciokrzewy kwitnące na pędach tegorocznych (np.
wiciokrzew japoński i jego odmiany, czy wiciokrzew Heckrotta) można
ciąć silnie wczesną wiosną, nie obawiając się, że pozbawi nas to
kwiatów.
- Lonicera - wiciokrzew
- 'Blanche Sandman'
- kwiaty szkarłatne z żółtym
środkiem. Kwitnie wyjątkowo długo i obficie, VI-X. Owoce
pomarańczowe VII-X.
- Lonicera acuminata
- wiciokrzew zaostrzony - kwiaty początkowo białe,
potem żółte VI-X. Liście nieduże, zimozielone, owłosione, w ostre
zimy obmarzają. Rośnie bujnie i silnie się krzewi.
- Lonicera brownii - wiciokrzew Browna - kwiaty jaskrawoczerwone, kwitnie VI-IX. Owoce pomarańczowoczerwone VII-X.
- kwiaty pomarańczowoczerwone w kształcie wąskiej rurki.
Lonicera caprifolium - wiciokrzew przewiercień - kwiaty kremowe, pachnące, kwitnie V-
VI, owoce pomarańczowe VII-X, liście w węzłach zrośnięte tworzą jakby talerzyk.
- 'Inga' ma owłosione liście. Lepiej toleruje mączniaka prawdziwego.
Lonicera heckrottii - wiciokrzew Heckrotta - kwiaty dwubarwne, różowo kremowe (w
pąkach karminowe), kwitnie VI-IX.
-
'American Beauty' - kwiaty jaskrawopomarańczowe, owoce
purpurowopomarańczowe VII-X.
-
'Goldflame' - różowoczerwone z żółtym środkiem, pachnące. Owoce
purpurowe VIII-X.
Lonicera henryi - wiciokrzew Henryiego - zimozielone pnącze o
ładnych, ciemnozielonych liściach. Kwiaty ciemnopurpurowe, nieduże
VI-VII. W ostre zimy może przemarzać. Powinno się stosować w
miejscach osłoniętych, półcienistych.
Lonicera japonica - wiciokrzew japoński,
- interesujące liście, zielone z żółtym unerwieniem. Kwiaty drobne, początkowo białe, a potem żółte. Może być
stosowana jako pnącze lub jako roślina okrywowa.
'Halliana' - silnie rosnące pnącze, pokryte przez całe lato
masą, drobnych, pachnących kwiatów. Kwiaty początkowo białe,
potem żółte VI-X. Liście półzimozielone. Na dużych
powierzchniach można stosować jako roślinę okrywową.
'Hall's Prolific' - wyselekcjonowana z odmiany ''Halliana', dłużej i obficiej kwitnie.
'Purpurea' - ma purpurowe liście jesienią i zimą.
Lonicera periclymenum - wiciokrzew pomorski, kwiaty kremowe, silnie pachnące.
- kwiaty kremowe w środku, fioletowoczerwone na zewnątrz, silnie pachnące,
kwitnie VI-IX. Owoce koralowe VII-X.
'Graham Thomas' - kwitnie od maja do września, beżowożółte, silnie pachnące kwiaty.
Lonicera tellmanniana - wiciokrzew Tellmana - kwiaty miedzianożółte, bardzo dekoracyjne VI-VII. Owoce pomarańczowe
VII-IX.
|
szkółka należy do
