Powojniki

POWOJNIKI zastosowaniePowojniki są pnącymi krzewami lub bylinami o przepięknych kwiatach, w niemal wszystkich możliwych kolorach.Wiele odmian ma również bardzo dekoracyjne owocostany, które mogą być ozdobą zimowego ogrodu.

Aby uzyskać największy efekt zdobniczy, warto poznać ich wymagania, dobrać odpowiednie dla naszych potrzeb gatunki czy odmiany i właściwie przygotować stanowisko oraz podporę, po której będą się wspinać. Kluczem w uprawie powojników jest prawidłowo wykonane wiosenne cięcie, dzięki któremu kwitną tak obficie. Trud na pewno się opłaci, gdyż rośliny mogą rosnąć i obficie kwitnąć nawet przez kilkanaście lat.

Cięcie

Cięcie sprzyja dobremu rozgałęzieniu i obfitemu kwitnieniu. Powinno być wykonywane od końca lutego do początku kwietnia. Opóźnienie cięcia powoduje opóźnienie kwitnienia. Do każdej odmiany powojnika przypisany jest odpowiedni sposób cięcia.

 

 

Cięcie wykonujemy ostrym sekatorem, 0,5-1 cm nad parą zdrowych, nabrzmiałych pąków. Zawsze usuwa się wszystkie zaschnięte liście oraz te pędy lub ich fragmenty, które obumarły (np.: w wyniku przemarznięcia).

W pierwszym roku wszystkie powojniki powinno się przyciąć nie wyżej niż 30 cm od podłoża. Ma to spowodować wyrastanie nowych pędów z podstawy krzewu. Podobny, a nawet lepszy efekt można uzyskać kładąc pędy płasko na ziemi i obsypując je korą, podobnie jak robiliśmy to po posadzeniu roślin. Sprzyja to wzmocnieniu roślin, a przez to ich obfitszemu kwitnieniu i większej odporności na choroby. W latach następnych cięcie zależy od odmiany i pory jej kwitnienia. Generalnie wyróżniamy trzy sposoby cięcia, dla ułatwienia oznaczono je cyframi: 1 (wcale), 2 (słabo) i 3 (silnie).

2 (słabo) - słabe cięcie wykonuje się u większości odmian wielkokwiatowych (grupa Wielkokwiatowe Wcześnie Kwitnące), u których pierwsze kwiaty pojawiają się na zeszłorocznych pędach w V lub początku VI, a potem powtórnie na tegorocznych pędach. Przycinamy wszystkie pędy na mniej więcej jednakowej wysokości 100-150 cm (im młodsza lub słabsza roślina tym tniemy niżej). Podobnie postępujemy z roślinami, co do których nie mamy pewności, jak powinny być przycinane.

3 (silnie) - silnie tnie się powojniki rozpoczynające kwitnienie późno (na tegorocznych pędach począwszy od końca VI do VII) np.: odmiany z Grupy Viticella i Wielkokwiatowe Późno Kwitnące, najlepiej przyciąć silnie nad 2-3 parą pąków (20-50 cm) od ziemi. Tak tniemy również silnie rosnące powojniki z grupy Tangutica kwitnące w lecie jeśli chcemy ograniczyć ich rozrastanie.

W przypadku powojników bylinowych (np. z grupy Heracleifolia i Integrifolia) i odmian z grupy Texensis wycinamy wszystkie obumarłe pędy tuż przy podstawie, a żywe ucinamy 5-10 cm od ziemi.