Systematyka i nazewnictwo

Naukowa nazwa gatunku składa się z dwu części – nazwy rodzaju i nazwy gatunku (epitetu gatunkowego), opatrzonych na końcu trzecim elementem – nazwiskiem autora (autorów) nazwy (np.: Clematis flammula L.). Nazewnictwo takie wprowadził Karol Linneusz w 1735 r. i cały czas obowiązuje.

Zmiany w nazewnictwie powojników

W 2002 roku The Royal Horticulture Society wydało rejestr powojników z aktualnym nazewnictwem „The International Clematis Register and Checklist 2002” opracowany przez Victorię Matthews.

The International Clematis Register and Checklist 2002.
The International Clematis Register and Checklist 2002.
Royal Horticultural Society, London, 2002 ISBN: 1-902896-18-1

The International Clematis Society i inne towarzystwa powojnikowe na całym świecie uznały go jako obowiązujący. Wprowadza on pewne zmiany w dotychczasowym nazewnictwie powojników. W miarę wyczerpywania się nakładów etykiet i materiałów informacyjnych, nowe nazewnictwo wprowadzamy też w naszej szkółce. Zmiany wprowadzamy również do opisów i zestawień prezentowanych na naszych stronach w Internecie. W większości przypadków nazwy wiąże się z gatunkiem, który odegrał decydującą rolę przy powstawaniu poszczególnych odmian. Tak jest np. w przypadku Grupy Integrifolia (od Clematis integrifolia), czy Grupy Viticella (od Clematis viticella). Bardziej złożone jest utworzenie Grupy Atragene, której nazwa wywodzi się nie od jednego gatunku powojnika, ale od nazwy sekcji Atragene. Grupa ta obejmuje Clematis alpina, chiisanensis, faurieri, koreana, macropetala, ochotensis, occdentalis, sibirica, turkestanica.

Do książki wydane zostały dwa suplementy.